Prawidłowe żywienie zwierząt gospodarskich ma bezpośredni wpływ na ich zdrowie, przyrosty, wydajność oraz opłacalność produkcji. Jednym z podstawowych wyborów, przed jakim staje hodowca, jest decyzja o rodzaju paszy. Najczęściej pojawiają się dwa pojęcia: pasze pełnoporcjowe oraz pasze uzupełniające. Choć nazwy brzmią podobnie, ich zastosowanie i rola w żywieniu zwierząt są zupełnie różne.
Czym są pasze pełnoporcjowe?
Pasze pełnoporcjowe to mieszanki paszowe, które samodzielnie pokrywają całe zapotrzebowanie pokarmowe zwierząt. Oznacza to, że zawierają wszystkie niezbędne składniki odżywcze w odpowiednich proporcjach, takie jak:
- białko,
- energia,
- witaminy,
- składniki mineralne,
- dodatki poprawiające strawność i zdrowie przewodu pokarmowego.
Zwierzęta żywione paszą pełnoporcjową nie wymagają dodatkowego dokarmiania innymi paszami treściwymi czy suplementami, o ile pasza jest dobrana do gatunku, wieku i kierunku użytkowania.
Kiedy stosuje się pasze pełnoporcjowe?
Pasze pełnoporcjowe są szczególnie często wykorzystywane:
- w intensywnej produkcji zwierzęcej,
- w gospodarstwach, które chcą uprościć system żywienia,
- przy odchowie młodych zwierząt,
- w sytuacjach, gdy ważna jest powtarzalność wyników.
Dzięki gotowej formule zmniejsza się ryzyko błędów żywieniowych, a codzienne karmienie staje się prostsze i bardziej przewidywalne.
Czym są pasze uzupełniające?
Pasze uzupełniające nie są przeznaczone do samodzielnego żywienia zwierząt. Ich zadaniem jest uzupełnienie dawki pokarmowej o określone składniki, których brakuje w paszach objętościowych lub zbożach stosowanych w gospodarstwie.
Najczęściej pasze uzupełniające dostarczają:
- białka,
- witamin i minerałów,
- mikroelementów,
- substancji wspomagających trawienie i wykorzystanie paszy.
Są one łączone z innymi paszami, takimi jak kiszonki, siano, słoma czy ziarno zbóż.
Kiedy warto stosować pasze uzupełniające?
Pasze uzupełniające sprawdzają się przede wszystkim wtedy, gdy:
- gospodarstwo bazuje na własnych paszach objętościowych,
- istnieje potrzeba korekty dawki żywieniowej,
- zwierzęta mają zwiększone zapotrzebowanie (np. laktacja, intensywny wzrost),
- celem jest obniżenie kosztów żywienia przy zachowaniu odpowiedniej jakości dawki.
Dzięki paszom uzupełniającym hodowca ma większą elastyczność w komponowaniu żywienia i może lepiej dostosować je do warunków gospodarstwa.
Najważniejsze różnice między paszami pełnoporcjowymi a uzupełniającymi
Podstawowa różnica polega na zakresie zastosowania. Pasza pełnoporcjowa może być jedynym źródłem pożywienia, natomiast pasza uzupełniająca zawsze wymaga połączenia z innymi komponentami.
Różnią się także:
- stopniem koncentracji składników,
- sposobem dawkowania,
- rolą w planowaniu żywienia,
- poziomem kontroli nad składem dawki.
Wybór odpowiedniego rozwiązania zależy od organizacji pracy w gospodarstwie oraz celów produkcyjnych.
Które rozwiązanie jest lepsze?
Nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi. Pasze pełnoporcjowe oferują wygodę i bezpieczeństwo żywieniowe, natomiast pasze uzupełniające dają większą elastyczność i możliwość optymalizacji kosztów. W praktyce wiele gospodarstw łączy oba podejścia, dostosowując system żywienia do sezonu, dostępności pasz oraz potrzeb zwierząt.
Podsumowanie
Pasze pełnoporcjowe i uzupełniające pełnią różne funkcje, ale oba rodzaje są ważnym elementem nowoczesnego żywienia zwierząt. Kluczowe jest świadome dobranie paszy do konkretnej sytuacji hodowlanej. Odpowiednio zaplanowane żywienie przekłada się nie tylko na lepsze wyniki produkcyjne, ale także na zdrowie zwierząt i stabilność całego gospodarstwa.
Więcej informacji: https://www.sklep.atl-agro.pl/blog/
